ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ျမန္မာမ်ားသည္ အလုပ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားတြင္
ႀကိဳတင္ကာကြယ္မႈ၊ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈ၊ ႀကိဳတင္စီမံမႈ အလြန္နည္းၾကသည္။ သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္မ်ားအပါအ၀င္
ပညာေရး၊ ႏုိင္ငံေရး လုိ ျပည္သူတစ္ ရပ္လုံးအင္တုိက္အားတုိက္လုပ္ေဆာင္ရမည့္ေနရာမ်ိဳးမွာ
လုပ္ေဆာင္ၾကသူေတြမ်ားပါလ်က္ ပလန္ေတြလုိေန ေသာေၾကာင့္ ထင္သေလာက္ခရီမေပါက္ပဲျဖစ္ေနၾကပါတယ္။
ယေန႔ေတြ႕ႀကဳံေနၾကရတဲ့ သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္သင့္သူမ်ားကုိ
ကူညီၾကတဲ့ေနရာမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံ သားမွန္သမွ် ကုိယ္တတ္ႏုိင္ရာကုိ မလွဴဖူးတဲ့သူမရွိသေလာက္ျဖစ္ေနပါၿပီ။
တစ္ႏုိင္ငံလုံးအတုိင္းအတာ နဲ႔တြက္ ၾကည့္ရင္ သန္းေပါင္းမ်ားစြာပါပဲ၊ သုိ႔ေသာ္ လူသားသန္းေပါင္းမ်ားစြာရဲ႕
လွဴဒါန္းမႈဟာ လူသားသိန္းဂဏန္း ေလာက္ထံ လူတန္းေစ့ေအာင္ မကူညီႏုိ္င္ၾကတဲ့အေျခအေနျဖစ္ေနပါတယ္။
ရတဲ့ေနရာက ပုိလွ်ံေနေအာင္ရၿပီး မရတဲ့ေနရာက လုံး၀အရွင္းကုိမရျဖစ္ေနၾကပါတယ္။
ဒါဟာဘာေၾကာင့္လဲလုိ႔ ေတြးၾကည့္လုိက္တဲ့အခါ
ကၽြန္ေတာ္အပါအ၀င္ယေန႔ကူညီေရးလုပ္ေနတဲ့ အဖြဲ႕ အစည္းမ်ားဟာ လုံေလာက္တဲ့ပလန္ေတြမရွိၾကလုိ႔ပါပဲ။
ပလန္ဆုိတဲ့ေနရာမွာ အသင္းအဖြဲ႕ တစ္ခုတည္းရဲ႕ ပလန္ကုိ ဆုိလုိျခင္းမ်ိဳးမဟုတ္ပါဘူး။ အဖြဲ႕သားအားလုံးလုပ္ေဆာင္သင့္တဲ့ ပလန္ေတြ ကုိေျပာတာပါ။
ဥပမာ ေရေဘးသင့္တဲ့ေက်းရြာေပါင္းဘယ္ေလာက္ရွိသလဲ၊
ေရေဘးသင့္ျပည္သူ ဘယ္ေလာက္ရွိသလဲ ေရေဘးကူညီေရးအဖြဲ႕အစည္းေတြဘယ္ေလာက္ရွိသလဲ၊ အသင္းအဖြဲ႕ေတြရဲ႕
အၾကမ္းဖ်င္းလူဦးေရဘယ္ ေလာက္ရွိႏိုင္လဲ ။ ဘယ္အဖြဲ႕ေတြက ဘယ္ေနရာသြားသင့္ၿပီး ဘာေတြလုိ အပ္သလဲဆုိတဲ့
နည္းစနစ္က်တဲ့ ပလန္ မ်ိုဳးကုိေျပာတာပါ။ ဒီပလန္ေတြက ျဖစ္မွ ေရးဆြဲရမဲ့ပလန္ေတြ မဟုတ္ဘဲမျဖစ္ခင္က
ေရးဆြဲသင့္တဲ့ ပလန္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
ေနရာတုိင္းအတြက္ ပလန္ေတြလုိပ္အပ္ေပမဲ့၊ ဒီေနရာမွာေတာ့
ေရေဘးနဲ႔ပတ္သက္ တဲ့ျဖစ္သင့္တာ ေလးတင္ျပပါရေစ။ ဆရာလုပ္တာမဟုတ္ပါဘူး။ ယေန႔အခ်ိန္ထိ ကူညီသူမဲ့ေနတဲ့ေက်း ရြာေပါင္းမ်ားစြာအတြက္
၀မ္းနည္းမိလုိ႔တင္ျပတာပါ။
လုိအပ္သည့္အခ်က္အလက္မ်ား
